'Οταν άκουσα στις ειδήσεις για την επικείμενη επίσκεψη της Τρίτης ,
αγχώθηκα τόσο πολύ που δεν περιγράφεται .....
Στο μυαλό μου ήρθε η λέξη ....δουλειά ...δουλειά ...δουλειά .
Σήκωσα τα μανίκια και εκτός της καθημερινής φροντίδας της οικογένειας
και του σπιτιού , σκέφτηκα ότι μόνο οι υπερωρίες σώζουν .....
Άρχισα να ψάχνω ντουλάπες ,συρτάρια ,πατάρια μη τυχόν
και μου ξέφυγε κάποιο κομμάτι , ύφασμα, πουλόβερ ,πουκάμισο .......
Και βρήκα ,υπόλοιπα ενός πουλόβερ και ένα άλλο ολόκληρο .....
Ξεκίνησα την υπερωριακή εργασία ......
Δύο κολοκύθες.....
Η πολύχρωμη είναι το μπροστινό μέρος ενός πουλόβερ ....
και ακόμη μία ..... η πλάτη ....
και αυτή ...... τα μανίκια ενωμένα ....
και δύο αληθινές ... η πορτοκαλί βιολογική .....
τα περσινά μου καλαμπόκια .....
Όλα μαζί ..... έξι κολοκύθες παρακαλώ .....
Απο την Παρασκευή το βράδυ , έραβα στο χέρι , δεν έχω ραπτική μηχανή -μόνο δύο παλιές για διακόσμηση - και τελειωμό δεν είχα .... νύχτα -μέρα ...Άκουγα τις ανταποκρίσεις απο όλα τα κανάλια και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν ότι πρέπει να τελειώσω τις κολοκύθες .....ώσπου αίσια τελείωσα χθές το μεσημέρι !
Ποιός θα πεί ότι η Ελληνίδα μάνα δεν δουλεύει ; Οικογένεια ,σπίτι , παιδιά ,δουλειά ,χόμπι , κ.λπ
Είχα την αίσθηση ότι ανταποκρίθηκα επάξια στις απαιτήσεις των εταίρων για δουλειά .....
Για το μόνο που στεναχωρήθηκα είναι ότι δεν μπορώ να τις κάνω κολοκυθόπιτες ,έτσι για να
ξέρουν ότι είμαι και καλή μαγείρισσα !







