Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Οι καλλιτεχνικές προσπάθειες ....

Κορυφώνονται σήμερα το βράδυ οι εκδηλώσεις για το αυγουστιάτικο φεγγάρι και μιας από το μπαλκόνι δύσκολα θα το δούμε , η ταράτσα είναι κλειδωμένη " δια παν ενδεχόμενο " .....
σκέφτηκα να αναρτήσω τις καλοκαιρινές καλλιτεχνικές  προσπάθειες ....


Τα βάζα που έβαψα για τα ρεσώ ....

                                   άλλο ένα καρεκλάκι νηπιαγωγείου  υπέφερε στα χέρια μου .....
                                
                                                                Οι πέτρες που μάζεψα 

από αυτό το υπέροχο ποτάμι ......
                                           

   έγιναν πασχαλίτσες  ,λίγο τρομακτικές όπως είπε η οικογένεια μου ....
αμείλικτοι κριτές .......

και γλυκές φετούλες καρπουζιού .......

Εύχομαι να απολαύσετε το αυγουστιάτικο φεγγάρι όπου και αν βρίσκεστε.
                                       
                                                                               Καλό βράδυ !!!

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Ένα μακρινό ταξίδι



'Ένα μακρινό ταξίδι  ήταν στο πρόγραμμα ,ευτυχώς για χαρές ,αρραβωνιάσματα νέων παιδιών και εμείς πήραμε το δρόμο προς την Κεντρική Ελλάδα !
Μετά από πολλά χρόνια ,θα επισκεφτόμασταν την Εύβοια για τρίτη φορά .


Euboea[1] (/juːˈbiːə/; Greek: Εύβοια, Evvia; Ancient Greek: Εὔβοια, Eúboia) is the second-largest Greek island in area and population, after Crete. The narrow Euripus Strait separates it from Boeotia in mainland Greece. In general outline it is a long and narrow, seahorse-shaped island; it is about 180 kilometres (110 mi) long, and varies in breadth from 50 kilometres (31 mi) to 6 kilometres (3.7 mi). Its general direction is from northwest to southeast, and it is traversed throughout its length by a mountain range, which forms part of the chain that bounds Thessaly on the east, and is continued south of Euboea in the lofty islands of Andros, Tinos and Mykonos.

It forms most of the regional unit of Euboea, which also includes Skyros and a small area of the Greek mainland.


Η κόκκινη γραμμή ήταν ο δρόμος της επιστροφής 


Φωτογράφισα πέτρες και βότσαλα 
                               
                                                       Ταξίδεψα στο φεγγάρι 

Θαύμασα ηλιοβασιλέματα 

                                         Θέματα που με μάγεψαν ,έχω μια αδυναμία στα αληθινά ποδήλατα ....

και στα διακοσμητικά ....

                                      Οτιδήποτε παλιό με ταξίδεψε σε άλλες εποχές .....
                                                                         Αιδηψός 
Τα σύμβολα της πόλης  που στέκουν με εμφανή τα σημάδια του χρόνου και της εγκατάλειψης ....
                             
                                   Θα ήθελα να αγναντεύω από ψηλά ....κάνε όνειρα ....

Τα  μικρά καράβια να μεταφέρουν τον λιγοστό κόσμο ....

                          Να  αισθάνομαι τυχερή που είδα την πλάτη του δελφινιού .......
                             
                          Κάπως έτσι περάσαμε ένα όμορφο τριήμερο ,αλλάξαμε παραστάσεις,
                                        είδαμε αγαπημένους φίλους και συγγενείς.
                                                        
                 Με αυτή μου την ανάρτηση συμμετέχω στο  Life Images #19 της Μαρίας .

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

Καλό μήνα με καλοκαιρινό Life Images!

Και επειδή διακοπές( κανονικές )  έχουμε να πάμε εδώ και με μία πενταετία ,αρκούμαστε σε διήμερα -τριήμερα σε αποδράσεις στα πατρικά μας σπίτια και των αγαπημένων φίλων .
Παρηγοριά μεγάλη , η απόλαυση να αποθανατίζω καθημερινές όμρφες εικόνες .

Αυτή την φωτογραφία την πήρα ,πάνω σε μια καρέκλα επειδή θα έχανα τον ήλιο ......
oldthings
                                       Ελπίδα τα δενδράκια μας  να μεγαλώσουν ....
oldthings
                          Συνομιλώντας με την αγαπημένη  μας σκυλίτσα πάντα σοβαρά .....
                                                   διακρίνω ένα δάκρυ η μου φαίνεται ????
oldthings
                                        Κάνοντας όνειρα για ταξίδια μακρινά ...........
oldthings
                                         Βολτάροντας στην παραλία της πόλης .......
oldthings
                                     Ανάσα και ελπίδα για τη ζωή που συνεχίζει παρότι κάποιοι προσπάθησαν                                                           να  την κόψουν για καλό η κακό δεν ξέρω .......
oldthings

Θαυμάζοντας το φεγγάρι .......

oldthings

                             Θαυμάζοντας τον καλιστήμονα που τρελλάθηκε να μεγαλώνει .....
oldthings

                                Το περιστεράκι που στάθηκε στο πίσω μου μπαλκόνι να δροσιστεί .....
oldthings
  
                                      Η στα σουφρίνια που αγκομαχούν απο τον ανελέητο ήλιο  ,
                                             απορώ πως αντέχουν ακόμη με τόση ζέστη ....

oldthings

                   Καλό και δροσερό Αύγουστο, εύχομαι όπου και αν βρίσκεστε να περνάτε όμορφα !     
                   Έτσι συμμετέχω στο καλοκαιρινό    Καλοκαιρινό Life Images!  της Μαρίας !!!

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

ΠΑΡΟΥΣΑ .......

              Δηλώνω παρούσα ......όχι σαν αυτό της Ελληνικής Βουλής αλλά στη ζωή .....
                  Ένας μήνας και κάτι ,γεμάτος άγχος ,στεναχώρια ,αγωνία ,θυμό ,απογοήτευση
                         και όποιο χειρότερο συναίσθημα υπάρχει βγήκε στην επιφάνεια και έκανε τη ζωή μας άνω -κάτω ....
                   Με μιά βαλίτσα στο χέρι ,προσπαθώ να καλύψω τις τρέχουσες ανάγκες στην οικογένεια και στους γονείς μας ....
Ο βομβαρδισμός των ΜΜΕ  ολημερίς  μας  έκανε να ρωτάμε μεταξύ μας συνεχώς ...
τι νέο έχουμε ?
Να σχολιάζουμε , να ακούμε ότι πιο τερατώδες έχουμε ακούσει ,να εκνευριζόμαστε , να διαφωνούμε για ετούτο για το άλλο και ευτυχώς κάπου  να συνερχόμαστε και να αναρωτιόμαστε ,
τι κάνουμε Θεέ μου ...

Πήρα τους δρόμους ,πήγα και την μανούλα μου στην Παναγία Σουμελά ,μεγάλη η Χάρη της ,χρόνια είχα να πάω ,μήπως και βάλει το χεράκι της και συνεφέρει τους μεγάλους .....
oldthings
                       
                      'Έψαξα να βρω γαλήνη και ηρεμία ατενίζοντας το καταπράσινο ...

oldthings

 Κοίταζα τα δενδράκια μας να μεγαλώνουν σιγά-σιγά και άνθιζε η ελπίδα μου για το καλύτερο .....

oldthings

                        Στα μεγάλα μπουρίνια πίναμε το καφεδάκι μας σε έρημες παραλίες
                     και σκεφτόμασταν ποια "μπουρίνια " μας περιμένουν στη ζωή μας ....
oldthings
                          Φωτογράφισα το φεγγάρι τη νύχτα και σκεφτόμουν πόσο όμορφο είναι .....
oldthings
                          Φωτογράφισα τη δύση του ηλίου και έλεγα μέσα μου ,πόσο 
                                                       δύσκολα κύλισε η ημέρα ......
oldthings

                                   Φωτογράφισα τα παιχνιδίσματα του ήλιου με τα σύννεφα και 
                                   η σκέψη μου πήγε στο ότι η ζωή έχει τα καλά της και τα ανάποδα της ....

oldthings


                  Σήκωσα τα μάτια μου ψηλά στο ουρανό και είδα την ανεμοδαρμένη σημαία 
              και φώλιασε η αγωνία μέσα μου  σε πόσους ακόμα δυνατούς ανέμους θα αντέξει .........
oldthings

             Μίλησα με φίλους και μοιράστηκα τις ίδιες ανησυχίες ,τις ίδιες αγωνίες και πάλι σκέφτηκα  πως φτάσαμε ως εδώ .....Και εκεί που νόμιζα ότι δεν έχω άλλη αντοχή ,να ακούω ,να αγωνιώ για πράγματα που δεν έφταιξα ,όπως το ίδιο και όλοι, μα όλοι οι απλοί άνθρωποι ,αποφάσισα   ότι στα ψέματα τους θα πω ένα μεγάλο όχι και στη απλή ζωή μου ,στη οικογένεια μου ,στα όνειρα μου δεν θα δηλώσω απλά παρούσα θα πω ένα μεγάλο ναι !!

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2015

Χρώματα και Παραμύθια



Στα εγκαίνια της έκθεσης του εικαστικού εργαστηρίου  Χρώματα και Παραμύθια,
της Ανθούλας Κολτσιδοπούλου
βρεθήκαμε για άλλη μία χρονιά χθές το απόγευμα ,στον χώρο του Café Bistrot Zak,
στην Νέα Κρήνη .

  Η  ετήσια έκθεση έργων των μαθητών του εργαστηρίου μας ξεναγεί στον μαγικό κόσμο των χρωμάτων και των τεχνικών .  

Η έκθεση   περιλαμβάνει έργα από τα τμήματα που λειτουργούν στο εργαστήρι: Air clay, μικτές τεχνικές, ξυλογλυπτική, ραπτική, παιδικό τμήμα.

Διάρκεια έκθεσης: 10 έως 15 Ιουνίου 2015.

Ώρες λειτουργίας: 11:00 - 14:00 & 18:00 - 21:00











                       Και βέβαια  οι  "γνωστοί -άγνωστοι "δεν έχασαν την ευκαιρία να θαυμάσουν 
                                        την εξαίρετη δουλειά των μαθητών του εργαστηρίου 
                                   και να απολαύσουν τον καφέ τους και την υπέροχη παρέα !!!    

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

Το σπίτι των παιδικών μου χρόνων

Κυριακή βράδυ αργά γυρίζοντας την διαδικτυακή γειτονιά μας διάβασα στο blog  της  Μαρίας
την ανάρτηση της και μου ήρθαν στο μυαλό μου οι σκέψεις που έκανα την ημέρα του Πάσχα στην ιδιαίτερη πατρίδα μου  !

Ατενίζοντας από το μπαλκόνι του τρίτου ορόφου την θέα, έβλεπα την απέναντι γειτονιά που ακόμη παρaμένει όπως τότε παλιά ,σε αντίθεση με τις υπόλοιπες γειτονιές που οι πολυκατοικίες φύτρωσαν σαν τα μανιτάρια ,κυριολεκτικά ! Τα έχουμε και μπόλικα και όλων των ειδών !!!
Εκεί  ήταν το πέρασμα για όλη την παρέα της γειτονιάς μας  για να ανεβούμε ακόμη πιο ψηλά .....  

oldthings
             
           Άλλες φορές στο χώρο που έχει περιφράξει το Δασαρχείο και είναι, ας το αποκαλέσω                                   ζωολογικός κήπος .....για να χαζέψουμε τις αλεπούδες ,τα παγόνια ,τους λαγούς                                                          και  άλλα είδη του ζωικού βασιλείου της περιοχής .
oldthings
   
 Ο προορισμός μας ήταν η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής   ,φαίνεται στο βάθος ανάμεσα στα δέντρα .Πόσο περήφανοι και δυνατοί αισθανόμασταν όταν λαχανιασμένοι και καταιδρωμένοι ατενίζαμε την πόλη μας από ψηλά !!

oldthings
    Άλλες φορές ο προορισμός ήταν ο Προφήτης Ηλίας ,πιο μακριά ,ξεκινούσαμε νωρίς για να             γυρίσουμε πριν το ηλιοβασίλεμα για να γλυτώσουμε την "αγία ράβδο " .....έτσι χειριζόταν την          συμμόρφωση οι μεγάλοι τότε ... Οι κανόνες αυστηροί ,επιστροφή πριν δύσει ο ήλιος ,τα                   μαθήματα να έχουν τελειώσει ,όχι μακριά ( αυτό δεν θυμάμαι να το τηρήσαμε ποτέ ),να                   περνάμε τη γέφυρα και όχι μέσα από το ποτάμι (ούτε αυτό ) και να προσέχει ο ένας τον άλλον
     αυτό ήταν το πιο ιερό , ήμασταν μια γροθιά στις μακρινές εξορμήσεις  .
oldthings

Ανάμεσα από τα πυκνόφυτα μονοπάτια ,χωρίς να κουραζόμαστε ,μόνο να πειραζόμαστε και το δάσος να αντηχεί από τα γέλια και τις παιδικές φωνές μας .
oldthings
    
  Η ματιά μου περιστρέφεται στις  πανέμορφες μαγευτικές και κάτασπρες βουνοκορφές που τις αντικρίζαμε από τους  χωμάτινους   δρόμους και τώρα πλέον τις κάλυψαν οι στέγες των                                                                            πολυκατοικιών ....
oldthings
                     

  Κοιτάζω μια στο τεράστιο μπαλκόνι μας ,που θέλει συνέχεια καθάρισμα και μια κάτω στο δρόμο ,με ζαλίζει κιόλας και θυμάμαι ότι ο δρόμος αυτός έχει τραβήξει τα πάνδεινα ....
 Χωμάτινος παλιά ,οι νοικοκυρές κάθε απόγευμα με τους κουβάδες  να ρίχνουν νερό για να καταλαγιάσει η σκόνη και εμείς σαν σκανταλιάρικα τερατάκια να τρέχουμε πάνω -κάτω  και η σκόνη να ξανασηκώνεται .....χαμηλά όλα τα σπίτια τότε ...
oldthings
  
Τις αλάνες ,που περίεργα ακόμη δεν υψώθηκαν νέα "θηρία ",να σφύζουν από τις φωνές μας ,ποιός θα γίνει αρχηγός της ομάδας, ποιούς θα έχει μαζί του ,με τι παιχνίδι να αρχίσουμε .
Τα "άρματα" ,( ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΈΝΟ ΜΟΥ ),τα σχοινάκια ,  τα "μήλα " ,τα κεραμίδια ,το κουτσό ,τις μπάλες ,μια καλή είχαμε ,οι άλλες ξεφούσκωτες αλλά παίζαμε και με εκείνες ...
oldthings
           
Κοιτάζω την ψησταριά υγραερίου που περιμένει να ανάψει και θυμάμαι τότε που όλη η γειτονιά μαζευόταν από τα χαράματα ,να ανάψουν οι φωτιές κάτω στη γη ,να μπούνε οι σούβλες με τα κατσίκια ,να ψήνουν οι μεγάλοι ,να χαίρονται ,να γελούν ,να αγκαλιάζονται και να δίνουν το φιλί της αγάπης, να ακούγονται στη διαπασών τα παραδοσιακά τραγούδια , ο χορός να μη σταματά μέχρι αργά το απόγευμα .....
oldthings

Βαριές οι σκέψεις ημέρα του Πάσχα , κοιτάζω γύρω μου και σκέφτομαι με νοσταλγία εκείνο το μικρό χαμηλό σπιτάκι που μεγάλωσα ,με τον μικρό κήπο γεμάτο από  γαρύφαλλα ,τενεκέδες ασπρισμένους με βασιλικούς , οι ντάλιες ψηλές όλων των χρωμάτων , η αχλαδιά μας που στον ίσκιο της άπειρα απογεύματα διάβαζα ,κεντούσα και μαζευόμασταν τα παιδιά της γειτονιάς να ξεφυλλίσουμε τα Μικυ Μάους ,τον Μπλέηκ και να διαβάσουμε τις ιστορίες του ατρόμητου παιδιού Γιώργου Θαλάσση ...κάποιοι μπορεί να το θυμούνται ....

oldthings

      Νοσταλγικές οι σκέψεις μου αφήνουν μια γεύση γεμάτη γλύκα για το πόσο όμορφα ήταν τα παιδικά μου χρόνια  και όταν το συζητάω με την μητέρα μου ,εκείνη μου απαντά πόσο δύσκολα ήταν εκείνα τα χρόνια ... με τα σπίτια χαμηλά ,φτωχικά χωρίς ευκολίες και ανέσεις .....
                 Άλλα τα μάτια των παιδιών και άλλα των μεγάλων ...διάσταση απόψεων
                η μήπως η  άνεση του πολιτισμού  , μας έχει απορροφήσει τελείως ???


 Με αυτή μου την ανάρτηση συμμετέχω στο  στο   στο Life Images #17! ! της Μαρίας.